przeblysk

(czerwony). kich tego rodzaju problemów w formie algebraicznej. Jedną z metod jest utworzenie tablicy (matematycy nazywają ją macierzą), której wiersze odpowiadają prowincjom, a kolumny pionkom. Macierz opisująca problem Konstantyna ma osiem wierszy i cztery kolumny. Jedynka oznacza, że dany pionek jest w danej prowincji, a zera, że nie ma go w żadnej innej. Na rysunku na poprzedniej stronie pokazano macierz odpowiadającą rozwiązaniu Konstantyna. Reguły cesarza można przetłumaczyć na reguły opisujące zmiany wyrazów takiej macierzy, a wtedy zagadkę da się opisać algebraicznie. Z oczywistych względów zadania takie jak powyższe znane są pod nazwą problemów programowania zerojedynkowego. Nie będę się wdawać w szczegóły techniczne, zwrócę jednak uwagę, że metoda ReVellego i Rosinga dzieli problem na dwa inne. Pierwszy to.